ความหวัง...ทำให้หัวใจอุ่น

แต่ ความคาดหวัง...ทำให้ชีวิตร้อน

การที่ใครซักคนจะคาดหวังให้คนนั้นเป็นอย่างนั้น

คนนี้เป็นอย่างนี้เป็นเรื่องที่ลำบาก

บ่อยครั้งที่เรารู้สึกผิดกับอะไรหลายๆอย่างที่ทำลงไป

จนต้องบ่นว่าและกล่าวโทษตัวเองสารพัด

บ่อยครั้งไปที่เราอยากแก้ตัว

อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต

นั่นก็เพราะว่าแม้แต่ตัวเราเองยังไม่ดีอย่างที่เราคิด

ยังไม่อาจเป็นอย่างที่ตัวเราเองคาดหวัง

แล้วจะไปหวังให้คนอื่นเป็นอย่างใจเราได้อย่างไร

ลองถามตัวเองดูว่า

..

ช่วงเวลาที่เราได้เป็นตัวของตัวเองนั้น

ยิ่งใหญ่แค่ไหน

..

โลกที่ดูกว้างใหญ่

แต่เหมือนตัวของเรามีปีกที่เสรีมาแตะอยู่ที่ปลายมือ

แค่เพียงขยับก็พร้อมที่จะทะยานไปสุดฟ้า

และหากมีใครสักคนยอมรับในการโบกบินของเรา

ก็จะยิ่งเป็นการเติมความเชื่อมั่นให้กล้าคิด

กล้าตัดสินใจที่จะลงมือทำอะไรดีๆ มากมายให้กับโลก

ลองให้โอกาสคนรอบข้างได้เป็นอย่างที่เขาอยากเป็น

ได้ทำในสิ่งที่เขาอยากทำ

หยิบยื่นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่เหมือนที่เราเคยได้รับ

ให้เขาได้รู้สึก...ได้สัมผัส

ถ้าจะคบหาใครสักคน...

ต้องคบที่เขาเป็นเขา  ไม่ใช่จะให้เขามาเป็นอย่างใจเรา

อย่าสร้างกรอบ...แต่จงสร้างฟ้า

..อยากกลับบ้านจังเรยยยยย..